Αντιγόνη: Γεννήθηκα για να αγαπώ

Η παράσταση Αντιγόνη: Γεννήθηκα για να αγαπώ αποτελεί μια σύγχρονη τραγωδία που γεφυρώνει τον αρχαίο μύθο με τη ζώσα ιστορική και κοινωνική εμπειρία. Αφετηρία της είναι η Αντιγόνη του Σοφοκλή, όχι ως αναπαράσταση, αλλά ως διαχρονικό αρχέτυπο ανυπακοής απέναντι στην αδικία. Στη σκηνή, η Αντιγόνη παύει να είναι ένα πρόσωπο και μετατρέπεται σε μια διαρκή παρουσία που επανεμφανίζεται σε διαφορετικές εποχές και συνθήκες. Η μορφή της διασχίζει τον χρόνο και ενσαρκώνεται σε γυναίκες που καλούνται να επιλέξουν ανάμεσα στη σιωπή και τη δράση, ανάμεσα στην ασφάλεια και την ευθύνη. Κάθε παρουσία φωτίζει μια διαφορετική εκδοχή της ίδιας σύγκρουσης: εκεί όπου η ανθρώπινη αξιοπρέπεια συγκρούεται με τον φόβο, και η εσωτερική φωνή αντιστέκεται σε κάθε επιβεβλημένο νόμο. Η παράσταση δεν αναπαριστά ηρωισμούς, αλλά αναδεικνύει τη στιγμή της επιλογής: εκεί όπου η αγάπη, η μνήμη και η ευθύνη απέναντι στον άλλον γίνονται πράξη αντίστασης. Ως σύγχρονη σκηνική σύνθεση, λειτουργεί ως πράξη μνήμης και εγρήγορσης, θέτοντας ένα καίριο ερώτημα προς τον θεατή: όταν η αδικία γίνεται κανονικότητα, η σιωπή είναι επιλογή ή συνενοχή;