Κάστρο Καλαμάτας

Το κάστρο της Καλαμάτας είναι κτισμένο σε χαμηλό λόφο στο βορειοδυτικό άκρο της πόλης, ανατολικά του ποταμού Νέδοντα, σε θέση η οποία δίνει τη δυνατότητα πλήρους εποπτείας της εύφορης πεδιάδας της Καλαμάτας και των ορεινών περασμάτων του Ταϋγέτου.
Η ίδρυσή του ανάγεται στη βυζαντινή περίοδο και πιθανόν στη θέση του να βρισκόταν η ακρόπολη των αρχαίων Φαρών. Ελάχιστα λείψανα σώζονται από τότε, ενώ η σημερινή μορφή του οφείλεται σε ανακατασκευή από τον Γοδεφρείδο Α΄ Βιλλεαρδουίνο στις αρχές του 13ου αιώνα. Το κάστρο υπήρξε φέουδο των Βιλλεαρδουίνων έως το 1322 και συνδέεται με σημαντικές ιστορικές μορφές, όπως ο Γουλιέλμος και η Ιζαμπώ Βιλλεαρδουίνος.
Στη συνέχεια πέρασε στο Δεσποτάτο του Μυστρά και έπειτα στους Οθωμανούς, ενώ κατά τη Β΄ Ενετοκρατία έγιναν επισκευές και ενισχύσεις στην οχύρωση. Το 1825 υπέστη σοβαρές καταστροφές από τον στρατό του Ιμπραήμ. Το κάστρο παρουσιάζει τυπική βυζαντινή οχυρωματική διάταξη με πύργο-καταφύγιο, εσωτερικό περίβολο και δεύτερη γραμμή άμυνας, ενώ στη θέση του πύργου έχουν εντοπιστεί λείψανα ναού.