Event Category: Μουσική

Μαθήματα Ωδικής – Ο κυρ Άγγελος

Η μουσικοθεατρική παραγωγή με έντονο εικαστικό στοιχείο Μαθήματα Ωδικής – Ο κυρ Άγγελος, σε πρωτότυπο κείμενο, σκηνοθεσία και δραματουργική επεξεργασία του Θανάση Σαράντου, αντλεί έμπνευση από τη ζωή και το έργο του Άγγελου Παπαδημητρίου.

Μέσα από το θέατρο, τη μουσική, το τραγούδι και έναν σκηνικό κόσμο εμπνευσμένο από το ιδιαίτερο εικαστικό σύμπαν του Άγγελου Παπαδημητρίου, η παράσταση εξερευνά τη σχέση της τέχνης με τη μνήμη, την ομορφιά, την απώλεια, την επιθυμία και τη βαθιά ανθρώπινη ανάγκη για δημιουργία.

Οι πορσελάνες, οι κατασκευές, οι εικόνες, τα τραγούδια και οι προσωπικές μνήμες του Άγγελου Παπαδημητρίου μεταμορφώνονται σε θεατρικό υλικό, συνθέτοντας έναν κόσμο όπου το λυρικό συναντά το κωμικό, η τρυφερότητα συναντά την απώλεια και η τέχνη γίνεται πράξη αντίστασης απέναντι στη φθορά. Η ζωντανή μουσική εκτελείται επί σκηνής από τον Αλέξανδρο Αβδελιώδη και περιλαμβάνει τραγούδια των Αττίκ, Γιαννίδη, Μητσάκη, Καπνίση, Κουρτ Βάιλ και άλλων σημαντικών δημιουργών. Στη παράσταση συμμετέχει ο ηθοποιός Πάρης Σκαρτσολιάς, ο οποίος λειτουργεί ως δραματουργικός συνομιλητής και μαθητής του Κυρ Άγγελου.

Ένας τριαντάχρονος άνεργος ηθοποιός που εργάζεται ως ξεναγός στους Δελφούς συναντά μια παράδοξη απολλώνεια μορφή εμπνευσμένη από τη ζωή και το έργο του Άγγελου Παπαδημητρίου. Μέσα από τραγούδια, μνήμες, χιούμορ και εξομολογήσεις, οι δύο ήρωες διασχίζουν έναν κόσμο όπου η τέχνη γίνεται τρόπος επιβίωσης και η δημιουργία πράξη ελευθερίας.

Μια μουσικοθεατρική παράσταση για τη δύναμη της τέχνης, τη συνάντηση δύο κόσμων και το μεγάλο μυστικό που κάνει τον άνθρωπο να συνεχίζει να δημιουργεί, να αγαπά και να ονειρεύεται.

Χάρις κοινή… Μια τελετουργία συν-ύπαρξης

Το μουσικό σύνολο Polis Ensemble παρουσιάζει τη μουσικοεικαστική παράσταση Χάρις κοινή… Μια τελετουργία συν-ύπαρξης, που αναζητά τα νήματα που συνδέουν τους ανθρώπους πέρα από τόπους, γλώσσες και εποχές. Μέσα από τη μουσική, τη φωνή και την εικόνα, η παράσταση φωτίζει μορφές συλλογικής μνήμης και κοινής εμπειρίας που επιβιώνουν στον χρόνο και μεταδίδονται από γενιά σε γενιά.

Αντλώντας υλικό από τις μουσικές παραδόσεις της Μεσογείου, των Βαλκανίων, του Καυκάσου και της Βόρειας Αφρικής, το Polis Ensemble προσεγγίζει αυτές τις διαφορετικές πολιτισμικές εκφράσεις ως έναν κοινό ανθρωπολογικό τόπο. Γέννηση, Κοινότητα, Αποχωρισμός και Επιστροφή συνθέτουν τη δραματουργική διαδρομή της παράστασης, μέσα από νανουρίσματα, προσευχές, μοιρολόγια και τραγούδια του γάμου που μετασχηματίζονται δημιουργικά μέσω του αυτοσχεδιασμού και της συλλογικής μουσικής πράξης.

Με τη συμμετοχή της Άννας Λινάρδου στο τραγούδι και του Δημήτρη Συλβέστρου στη σκηνοθεσία και την εικαστική σύνθεση, ζωντανή μουσική και βιντεοεγκατάσταση συνυφαίνονται σε ένα ενιαίο ποιητικό περιβάλλον, όπου το ατομικό βίωμα συναντά το συλλογικό και η ανθρώπινη παρουσία γίνεται τόπος συνάντησης.

Ὅταν ἄνθρωπος ᾖ: Λόγιοι σκοποί της Κωνσταντινούπολης – Μουσικές της συνύπαρξης

Η μουσική παράσταση Ὅταν ἄνθρωπος ᾖ αναδεικνύει τη λόγια μουσική της Κωνσταντινούπολης (15ος-19ος αι.) ως ζωντανή έκφραση ενός πολυπολιτισμικού και ανθρωποκεντρικού κόσμου. Σε ένα περιβάλλον συνύπαρξης πολιτισμών και θρησκειών, η μουσική λειτούργησε ως κοινός τόπος εμπειρίας και επικοινωνίας.

Με αφετηρία τον στοχασμό του Μενάνδρου, η δράση φωτίζει τη διαχρονική αξία της ανθρώπινης σχέσης, του έρωτα, της οικογένειας και της ειρηνικής συνύπαρξης. Η κλασική ανατολική μουσική επηρέασε ουσιαστικά τη νεότερη ελληνική δημιουργία μέσα από τη σύζευξη εκκλησιαστικού και κοσμικού λόγου. Το πρόγραμμα κορυφώνεται με το ορατόριο για την ειρήνη του Τσατσαρώνη, ως μήνυμα μνήμης και ελπίδας.

Τα πέπλα της

Η παράσταση Τα πέπλα της υφαίνει τη δραματουργία της μέσα από ποιητικές φωνές και αφηγήσεις γυναικών από τη Μέση Ανατολή, διασταυρώνοντάς τες με μύθους, τελετουργίες και λαϊκές παραδόσεις της Δύσης. Στον πυρήνα της σύνθεσης τοποθετείται η γυναικεία σωματικότητα, όχι ως αναπαράσταση, αλλά ως ζωντανό πεδίο ιστορικών και κοινωνικών εγγραφών. Το πέπλο εμφανίζεται ως σύμβολο πολλαπλών αναγνώσεων· άλλοτε προστατεύει, άλλοτε αποκρύπτει, άλλοτε διαχωρίζει και άλλοτε αποκαλύπτει. Στη λεπτή του επιφάνεια συγκρούονται η επιθυμία και η απαγόρευση, η ορατότητα και η εξαφάνιση, η έλξη της αποκάλυψης και η βία της απόκρυψης.

Η φωνή και οι μουσικές συνθέσεις της Σαβίνας Γιαννάτου και των Primavera en Salonico συναντούν την εικαστική και σκηνοθετική προσέγγιση της Μαρίας Λάππα σε μια παράσταση όπου η γυναικεία φωνή γίνεται δέηση, ψίθυρος, προσευχή και κραυγή, φωτίζοντας κόσμους όπου το σώμα μετατρέπεται σε μνημείο, τόπο αντίστασης και μεταμόρφωσης.

Αντίφωνα

Το έργο Αντίφωνα συνθέτει μια πολυδιάστατη εμπειρία μουσικής, μνήμης και εικαστικής δημιουργίας με επίκεντρο τη Μονή Ουρσουλινών των Λουτρών Τήνου και τη γυναικεία παρουσία που σημάδεψε την ιστορία της.

Το μουσικό πρόγραμμα, εμπνευσμένο από το τάγμα των Ουρσουλινών, περιλαμβάνει έργα των Χίλντεγκαρντ φον Μπίνγκεν και Γκιγιώμ ντε Μασώ, ερμηνευμένα από πέντε μουσικούς με έγχορδα όργανα εποχής, δημιουργώντας μια ηχητική γέφυρα ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν.

Παράλληλα, η εικαστική εγκατάσταση με πενήντα λευκά νυχτικά, τυπωμένα με κυανοτυπίες από φωτογραφικό και δημοσιευμένο υλικό της Μονής, αναδεικνύει τις αθέατες ιστορίες των γυναικών που έζησαν, εργάστηκαν και μαθήτευσαν στον χώρο. Μέσα από εικόνες, ήχους και συμβολισμούς, το έργο φωτίζει την άυλη πολιτιστική κληρονομιά της Τήνου και μετατρέπει τη μνήμη σε βιωματική εμπειρία.

Η δράση ολοκληρώνεται με την προσφορά αρτοσκευασμάτων εμπνευσμένων από παλιές συνταγές της Μονής και τοπικές παραδόσεις του νησιού.

Κατά κόσμον Αυρηλία, Η ασκητική της αγάπης

Μια πρωτότυπη παράσταση μουσικής και λόγου, βασισμένη στην πολυτάραχη ζωή και τη χωρίς όρια προσφορά στον άνθρωπο της Αυρηλίας Παπαγιάννη (γερόντισσας Γαβριηλίας), που γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1897 και κοιμήθηκε στη Λέρο το 1992. Αν δεχτούμε ότι η ομορφότερη εικόνα του ανθρώπου σχηματίζεται μέσα από τη διαρκή και άνευ όρων θυσία για τον διπλανό του, όσο κοντινός ή μακρινός κι αν είναι, τότε η Αυρηλία είναι η απόλυτη εικόνα της ομορφιάς και της χάρης που μπορεί να αγγίξει ένας άνθρωπος. Οι επτά μουσικοί (in excelsis orchestra) και οι οκτώ χορωδοί (μουσικό εργαστήρι «Σύναγμα») δημιουργούν ένα ονειρικό ηχο-τοπίο από βυζαντινούς ύμνους, συνθέσεις λόγιας οθωμανικής μουσικής και σύγχρονες μελοποιήσεις, μέσα στο οποίο φωτίζεται η προσωπικότητα της Αυρηλίας. Απρόσμενες λογοτεχνικές διηγήσεις από τη ζωή της προκαλούν άλλοτε έκπληξη και απορία, άλλοτε θαυμασμό και συγκίνηση. Ο θεατής καλείται να βιώσει ένα ανεπανάληπτο ταξίδι ως τις άκρες του κόσμου, ως εκεί που ταξίδεψε, δούλεψε και αγίασε η Αυρηλία.

ΚΑΤΑΦΥΓΙΑ: Η ιστορία της κας Σ.

Η κυρία Στυλιανή, μια 85ετής γυναίκα από το Καταφύ μάς διηγείται την ιστορία της μέσα από το διαμέρισμά της στην πόλη, όπου μετοίκησε πριν από περίπου εβδομήντα χρόνια. Θυμάται τα τραγούδια του τόπου της, τους ανθρώπους του χωριού της, τις ιστορίες των γονιών και των γιαγιάδων της, τα φαγητά και τα έθιμά τους. Μια τελευταία ζωηρή αναπόληση των νεανικών της χρόνων, όπως τα έζησε η ίδια σε αυτό το μικρό χωριό των Πιερίων με την πλούσια ιστορία.

Μια μουσική και κουκλοθεατρική παράσταση που εστιάζει στην ιδιότητα και την ευθύνη του ανθρώπου, ως φορέα πολιτισμού, να παραμένει ενεργός σε οποιαδήποτε μετακίνησή του, είτε ηθελημένη είτε αναγκαστική, εντός ή εκτός των ορίων της χώρας του. Το έργο αυτό αναδεικνύει τον πολιτιστικό πλούτο που επιφέρει η μείξη των πολιτισμών, όπως αυτή έχει συμβεί και στην περίπτωση αυτού του μικρού χωριού του Νομού Κοζάνης, του Καταφυγίου.

Τρεις μουσικές πράξεις ανθρωπιάς

Μια παράσταση για τη μεταδοτικότητα της ανθρωπιάς μέσα από τη μουσική, τον χορό και την αφήγηση

Η I.M.N.I. ΑΜΚΕ, σε συνεργασία με το Κέντρο Έρευνας – Μουσείο Τσιτσάνη, παρουσιάζει τη μουσικοαφηγηματική παράσταση Τρεις μουσικές πράξεις ανθρωπιάς, η οποία συστήνει μια ενιαία σκηνική εμπειρία, με φόντο το Οθωμανικό Τέμενος Οσμάν Σαχ (Κουρσούμ Τζαμί), συνδυάζοντας τη μουσική, την αφήγηση και τον σύγχρονο χορό.

Κλασικές εκτελέσεις βυζαντινών, δημοτικών και ρεμπέτικων τραγουδιών συνομιλούν με αφηγηματικές δράσεις που εξιστορούν τη δύναμη των μικρών καθημερινών πράξεων ανθρωπιάς και τον τρόπο με τον οποίο αυτές μεταδίδονται και επηρεάζουν τον κόσμο γύρω μας. Σαν κύματα που διαχέονται στον χρόνο και στην κοινωνία, οι πράξεις ανθρωπιάς εκφράζονται μέσω των στίχων της μουσικής και της αφήγησης ενώ ο χορός μεταφράζει σωματικά τις έννοιες της διάδοσης, της επαφής και της ανθρώπινης σύνδεσης.

Ευχαριστίες εκφράζονται προς το προσωπικό του Τμήματος Πολιτισμού του Δήμου Τρικκαίων, το σύνολο του προσωπικού της ΕΦΑΤ. Ιδιαίτερες ευχαριστίες στον Καλλιτεχνικό Διευθυντή του Κέντρου Έρευνας Μουσείου Τσιτσάνη κ. Στέλιο Καραγιώργο για την εμπιστοσύνη και την αμέριστη υποστήριξή του στην υλοποίηση της δράσης.

Μαθήματα Ωδικής – Ο κυρ Άγγελος

Η μουσικοθεατρική παραγωγή με έντονο εικαστικό στοιχείο «Μαθήματα Ωδικής – Ο κυρ Άγγελος», σε πρωτότυπο κείμενο, σκηνοθεσία και δραματουργική επεξεργασία του Θανάση Σαράντου, αντλεί έμπνευση από τη ζωή και το έργο του Άγγελου Παπαδημητρίου.

Η ζωντανή μουσική εκτελείται επί σκηνής από τον Αλέξανδρο Αβδελιώδη και περιλαμβάνει τραγούδια των Αττίκ, Γιαννίδη, Μητσάκη, Καπνίση, Kurt Weill και άλλων σημαντικών δημιουργών.

Στην παράσταση συμμετέχει ο ηθοποιός Πάρης Σκαρτσολιάς, ο οποίος λειτουργεί ως δραματουργικός συνομιλητής και μαθητής του Κυρ Άγγελου.

ΣΥΝΟΨΗ

Ένας τριαντάχρονος άνεργος ηθοποιός που εργάζεται ως ξεναγός στους Δελφούς συναντά μια παράδοξη απολλώνια μορφή εμπνευσμένη από τη ζωή και το έργο του Άγγελου Παπαδημητρίου. Μέσα από τραγούδια, μνήμες, χιούμορ και εξομολογήσεις, οι δύο ήρωες διασχίζουν έναν κόσμο όπου η τέχνη γίνεται τρόπος επιβίωσης και η δημιουργία πράξη ελευθερίας.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

Ο Πάρης, ένας τριαντάχρονος άνεργος ηθοποιός που εργάζεται ως ξεναγός στους Δελφούς, περνά τις μέρες του ξεναγώντας τους επισκέπτες στους μύθους, τους χρησμούς και τις ιστορίες του αρχαίου κόσμου. Γνωρίζει απ’ έξω τις ζωές των ηρώων και των θεών, όμως δυσκολεύεται να δώσει νόημα στη δική του ζωή.

Η συνάντησή του με τον Κυρ Άγγελο, μια παράδοξη απολλώνια μορφή εμπνευσμένη από τη ζωή, το έργο και το πνεύμα του Άγγελου Παπαδημητρίου, θα τον οδηγήσει σε ένα απρόσμενο ταξίδι αυτογνωσίας. Μέσα από τραγούδια, εξομολογήσεις, χιούμορ και τρυφερότητα, οι δύο άνδρες μοιράζονται ιστορίες, φόβους και όνειρα, σε μια διαδρομή όπου η πραγματικότητα συναντά τη μνήμη, το θέατρο και τη φαντασία.

Καθώς η σχέση τους βαθαίνει, ο Πάρης αρχίζει να αναζητά τον δικό του Απόλλωνα: το προσωπικό του ιδανικό, τη χαμένη του δημιουργικότητα και το θάρρος να ξανασυναντήσει τον καλλιτέχνη που κάποτε ονειρευόταν να γίνει. Ο Κυρ Άγγελος, με όπλα την τέχνη, το χιούμορ και την ανθρώπινη σοφία του, του αποκαλύπτει πως η δημιουργία δεν είναι πολυτέλεια αλλά ανάγκη· ένας τρόπος να μεταμορφώνεις τις απώλειες, τους φόβους και τις πληγές σε ζωή.

Η χώρα των ηρώων

Η παράσταση Η χώρα των ηρώων είναι μια μουσικοθεατρική δημιουργία με έντονα στοιχεία περφόρμανς και σωματικού θεάτρου, όπου έξι μουσικοί και ένας περφόρμερ συνυπάρχουν επί σκηνής ως ένας ενιαίος σκηνικός οργανισμός. Εμπνευσμένη από το ιστορικό παράδειγμα του αυτοσχέδιου «Zirkus Konzentrazani» των κρατουμένων στρατοπέδου συγκέντρωσης, προσεγγίζει την ανθρώπινη ύπαρξη μέσα από το παιχνίδι, το γέλιο και την αποτυχία ως πράξεις αντίστασης και επιμονής. Η σκηνή μεταμορφώνεται σε έναν εύθραυστο κόσμο τσίρκου, όπου τα «νούμερα» διακόπτονται και επαναλαμβάνονται, αποκαλύπτοντας την ανθρώπινη ευαλωτότητα. Η ζωντανή μουσική, αντλώντας από ιστορικά και κλασικά έργα, λειτουργεί ως γέφυρα μεταξύ μνήμης και παρόντος. Η παράσταση δεν αφηγείται· δημιουργεί έναν χώρο εμπειρίας, όπου το κοινό καλείται να αναρωτηθεί τι σημαίνει να παραμένεις άνθρωπος σε συνθήκες πίεσης.