Στα ίχνη του νερού

Το έργο Στα ίχνη του νερού είναι ένα χοροθεατρικό ντουέτο που διερευνά την αφήγηση ιστοριών ως τελετουργία μνήμης, κοινότητας και «επιστροφής στον άνθρωπο». Στον πυρήνα της παράστασης βρίσκεται ο διάλογος ανάμεσα στο κινούμενο σώμα, το σώμα-αντικείμενο και το σώμα-ως-ήχο. Άμορφα υλικά και κινούμενα αντικείμενα εμψυχώνονται από τους περφόρμερ, εισερχόμενα σε μια διαρκή σχέση με το ζωντανό σώμα και αναδεικνύοντας την ανθρώπινη ευαλωτότητα.

Αφετηρία της δημιουργίας αποτελεί το απόσπασμα της Αν Μπόγκαρτ για τον νομαδικό ποιητή της ερήμου της Σενεγάλης, εκείνον που θυμάται πού βρίσκονται οι πηγές νερού και οδηγεί τη φυλή προς την επιβίωση – κυριολεκτική και μεταφορική. Όπως η φύση θυμάται μέσα από κύκλους και ρυθμούς, έτσι και ο άνθρωπος αυτοπροσδιορίζεται μέσα από ιστορίες και παραδόσεις. Στην παράσταση αυτή, και μέσα από τη σύμπραξη του χορού, του θεάτρου και του κουκλοθεάτρου, σώμα και αντικείμενο εναλλάσσονται σε ρόλους αφηγητή, μάρτυρα και πρωταγωνιστή, διερευνώντας τη σύγχρονη ανθρώπινη συνθήκη.

* Το κείμενο που ερμηνεύει ο ηθοποιός Giacomo Dominici προέκυψε από μια δημιουργική διαδικασία  (Dada poems). Ακούγονται στα ελληνικά και ιταλικά αποσπάσματα από τα κείμενα: «Το Παράθυρο» Γιάννης Ρίτσος [από το βιβλίο Τέταρτη Διάσταση, εκδόσεις Κέδρος], «Theories of Performance” από τον Jay Besemer και «WJD: A Phenomenology» από Khashayar Mohammadi WJD  [Gordon Hill Press & The Porcupine’s Quill].